Rahu i Ketu stanowią jedną z najważniejszych koncepcji w astrologii wedyjskiej (Jyotish). Te tzw. węzły księżycowe nie są fizycznymi ciałami niebieskimi, lecz matematycznymi punktami przecięcia orbity Księżyca z ekliptyką — drogą pozorną Słońca na niebie. Rahu oznacza węzeł wstępujący (ascending node), gdzie Księżyc przecina ekliptyką od południa ku północy, natomiast Ketu to węzeł zstępujący (descending node), gdzie następuje ruch odwrotny.
W tradycji wedyjskiej Rahu i Ketu zawsze znajdują się dokładnie naprzeciwko siebie — w odległości 180 stopni. Ta oś węzłowa reprezentuje fundamentalny wymiar karmiczny horoskopu. Rahu symbolizuje to, czego dusza pragnie doświadczyć i rozwinąć w obecnym wcieleniu — nowe umiejętności, obszary ekspansji i wzrostu duchowego. Jest punktem wyjścia poza strefę komfortu, miejscem gdzie napotykamy wyzwania prowadzące do ewolucji świadomości.
Ketu z kolei reprezentuje bagaż z przeszłych wcieleń — talenty, mądrość i doświadczenia, które dusza już przyswoimła. Dom i znak, w którym znajduje się Ketu, wskazują na obszary, gdzie posiadamy naturalną intuicję i zdolności, ale jednocześnie możemy doświadczać poczucia niezadowolenia lub duchowego wypalenia. Ketu skłania do detachmentu i transcendencji materialnych przywiązań w danej sferze życia.
Interpretacja osi Rahu-Ketu wymaga analizy domów i znaków, które zajmują, oraz aspektów od innych planet. Pozycja Rahu wskazuje kierunek rozwoju i obszary, gdzie należy inwestować energię, podczas gdy Ketu pokazuje, co należy przepuścić lub przekształcić. Ważne jest również uwzględnienie władców znaków, w których znajdują się węzły, oraz ich wzajemnych aspektów.
W praktyce astrologicznej węzły księżycowe pomagają zrozumieć głębsze przyczyny życiowych wzorców i wyzwań. Nie chodzi o fatalizm, lecz o świadome współpracowanie z energiami karmicznymi. Zrozumienie osi Rahu-Ketu może przynieść większą jasność co do życiowego celu i kierunku duchowej ewolucji, wspierając proces samopoznania i osobistego rozwoju.